اگر از رفتن به مطب دندانپزشک وحشت دارید باید خوشحال باشید که انسان عصر حجر نبوده اید.
طبق جدیدترین شواهد دیرین شناختى حدود هشت هزار سال قبل از تولید نووکایین (که یک نوع داروى بى حسى موضعى است) و هفت هزار و سیصد سال قبل از استفاده از ویسکى براى آرام کردن درد، دندانپزشکان با استفاده از مته هاى تراشیده شده از سنگ سوراخ هایى را در دندان بیماران خود ایجاد مى کردند. دیرین شناسان یازده دندان را در اسکلت هاى چهار زن، دو مرد و سه فرد دیگر که جنسیت آنها مشخص نیست در قبرستانى باستانى در پاکستان کشف کردند که نشان مى دهد این افراد تحت این درمان دردآور قرار گرفته بودند.
• زندگى بعد از درد
تمامى این دندان ها بعد از ایجاد سوراخ ها تا حدودى سائیده شده اند که تائیدکننده این واقعیت است که تراش این دندان ها در زمانى انجام شده است که بیماران هنوز زنده بودند. «روبرتو ماچیرلى» از دانشگاه Poitiers فرانسه که سرپرستى این تحقیق را بر عهده دارد، مى گوید: «بعید است که این سوراخ ها براى مقاصد زیبایى تراشیده شده باشند زیرا تمامى دندان هاى تراشیده شده اولین و دومین آسیاهایى بودند که در قسمت عقب و عمق دهان قرار داشتند.» محققین بر این تصور هستند که ممکن است ایجاد این سوراخ ها براى آرام کردن درد صورت گرفته باشد زیرا چهار عدد از دندان ها نشانه هایى از پوسیدگى و فک حداقل یکى از افراد علائمى از عفونت گسترده را نشان مى دهند. یکى از این افراد بدشانس سه عدد از دندان هایش تراشیده شده بود و یکى دیگر از آنها دندانى داشت که دو بار تحت تراش قرار گرفته بود. به اعتقاد دانشمندان این روش باعث درد زیادى در بیمار مى شده است. سوراخ هاى تراشیده شده از یک تا سه میلى متر قطر و حدود ۵/۰ تا ۵/۳ میلى متر عمق داشتند.
• یک دقیقه شکنجه
این محققین یک مته که بخش حفرکننده آن از جنس چخماق بود را بازسازى کرده و در ادامه دریافتند که با استفاده از آن مى توان در عرض کمتر از یک دقیقه سوراخ هایى مشابه انواعى که در فسیل هاى کشف شده دیده مى شود را ایجاد کرد. به گفته «ماچیرلى»: «اما حتى با استفاده از داروى بیهوشى، این کار تبدیل به یک درمان یک دقیقه اى مى شد که بسیار طولانى به نظر مى رسید.» وى به پایگاه اینترنتى LiveScience گفت: «عمق و میزان تراش دندان باعث درد وحشتناکى مى شد. این افراد تنها تا حدودى مى توانستند درد حاصل از تراش دندان را تحمل کنند.» سر مته هایى از جنس چخماق به همراه مهره هاى ساخته شده از استخوان، صدف، فیروزه و مواد دیگر در محل خاکبردارى یافت شده است. محققین بر این باورند که دندانپزشکان اولیه مهارت هاى خود را از کسانى یاد مى گرفتند که در ساخت مهره ها مهارت داشتند. جزئیات این یافته ها در شماره ۱۷ فروردین ۱۳۸۵ مجله Nature به چاپ رسیده است.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ۱:۱٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۸/٢