زنان باردار مبتلا به بیماری لثه و میزان بالای یک شاخص التهابی در بدن به نام "پروتئین واکنشی C " در معرض خطر فزاینده عارضه پره‌اکلامپسی هستند.

به گزارش خبرگزاری رویترز دکتر مایکل راما از دانشگاه کارولینای شمالی سرپرست این تحقیق در این باره گفت: "بیماری‌ پریودنتال (بافت‌های اطراف دندانی) به طور واضحی خطر ابتلای زن باردار به پره‌اکلامپسی را می‌افزایند و یافته‌های ما نشان می‌‌دهد که این خطر در حضور بالا بودن التهاب عمومی بیشتر افزوده می‌شود."

پره‌اکلامپسی یک عارضه بالقوه وخیم هستند که باعث فشار خون بالا می‌شود و اغلب به زایمان زودرس می‌انجامد.

راما و همکارانش به تجزیه و تحلیل ثانوی داده‌های به دست آمده از 775 زن که در یک بررسی در مورد بهداشت دهانی و بارداری شرکت کرده بودند، پرداختند.

از میان این زنان، 31 زن، یعنی 4 درصد آنها دچار پره‌اکلامپسی شده بودند. زنانی که دارای بیشترین میران پروتئین واکنشی CRP "C بودند؛ با احتمال بسیار بیشتری به این عارضه مبتلا شده بودند. همراهی بیماری‌ لثه و بالا بودن میزان CRP باعث افزایش هر چه بیشتر خطر ابتلا به پره‌اکلامپسی شده بود.

به گفته دکتر راما اکنون باید مشخص کرد که آیا درمان بیماری پریودنتال می‌تواند باعث کاهش این عارضه بارداری شود یا نه.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٥۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٠/٢٥

 

دندانپزشکان می‌توانند به شاسایی دیابت کمک کنند


دندانپزشکان ممکن است بتوانند دیابت تشخیص داده نشده یا افراد دچار پیش- دیابت را شناسایی کنند.

به گزارش هلث‌دی پژوهشگران کالج دندانپزشکی دانشگاه کلمبیا در نیویورک می‌گویند چکاپ معمول دندانپزشکی با شناسایی افراد مبتلا به دیابت که از بیماری‌شان بی‌خبر هستند، فرصتی را در اختیار دندانپزشکان قرار می‌دهد تا به مقابله با همه‌گیری دیابت کمک کنند.

سرپرست این پژوهش، دکتر ایرا لامستر می گوید: "بیماری پریودنتال (اطراف دندانی) یک عارضه زودرس دیابت است، و 70 درصد آمریکاییان دست کم سالی یکبار به نزد دندانپزشک می‌روند. اما پیش از این نقش پزشکی دهان در شناسایی زودرس دیابت  مورد بررسی قرار نگرفته بود."

پژوهشگران 600 نفر را که به یک کلینیک دندانپزشکی مراجعه می‌‌کردند و هرگز به آنها گفته نشده بود که دیابت یا پیش- دیابت دارند، مورد بررسی قرار دادند.

از میان این گروه افراد، حدود 530 بیمار گزارش کردند دست کم یک عامل خطرساز برای بیماری مانند فشار خون بالا یا چاقی را دارند. این بیماران مورد معاینه بافت‌های اطراف دندانی و آزمایش خون برای ارزیابی دیابت قرار گرفتند.

این پژوهشگران دریافتند ارزیابی شمار دندان‌های از دست رفته و درصد حفرات پریودنتال عمیق میتواند به شناسایی زودرس افراد مبتلا به دیابت یا پیش- دیابت شناخته‌نشده کمک کند.

این پژوهشگران می‌گویند از آنجایی که از هر چهار نفر آمریکایی مبتلا به دیابت نوع 2 یک نفر تشخیص داده نشده باقی می‌مانند- و افراد مبتلا به پیش- دیابت هم در معرض خطر بالاتر ابتلا به دیابت نوع 2 و نیز بیماری قلبی، سکته مغزی و سایر مشکلات عروقی هستند- یافته‌های آنها یک راه نسبتا ساده برای کمک به مقابله با همه‌گیری دیابت را در اختیار می‌گذارد.

به گفته این پژوهشگران تغییرات نسبتا ساده در سبک زندگی در افراد پیش‌دیابت می‌تواند از پیشرفت به دیابت آشکار جلوگیری کنند، بنابراین شناسایی این گروه از افراد نیز مهم است

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٤:٥٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٠/٢٥

 

فرسایش دندان

مهم‌ترین علت از دست رفتن استحکام دندان فرسایش ان است که اسیدهای غذایی مهم‌ترین عامل این پوسیدگی‌ها شناخته شده‌اند با این که وقتی دندانی شروع به فاسد شدن می‌کند بزاق دهان کار حفاظت در دهان را شروع می‌کند اما اگر این حملهٔ اسیدی قوی باشد بزاق دهان نمی‌توانند از دهان فرد محافظت نماید و در نتیجه به تدریج دندان فرد دچار فرسایش می‌شود. مصرف ساکارز مهم‌ترین عامل پوسیدگی شدید دندان‌ها تا به حال شناخته شده‌اند.

        • راه‌های پیشگیری از فرسایش دندان‌ها
  • رعایت بهداشت دهان
  • استفاده از خمیر دندان‌های حاوی فلوریدا
  • توجهبه رژیم غذایی
  • عدم استفاده از نوشابه‌های اسیدی و گاز دار
  • خوردن مقدار کمی پنیر پس از غذا
  • جویدن ادامس بعد از غذا
  • عدم استفاده از کربو هیدرات‌ها به هنگاه خواب
  • مراجعهٔ منظم به دندانپزشک

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٢:٢٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٦/۱٢

 

سه باور غلط که در مورد دندان شایع تر است عبارتند از:

۱) دندانی که درد می کند باید کشید؛ مخصوصا دندان های شیری که دندان های موقتی هستند.

 

۲) هر دندانی که در سنین نوجوانی کشیده شود دندان دیگری به جای آن بیرون می آید.

۳) در سنین پیری فرد دندان جدید بیرون می آید.

 

 

گاهی اهمیت دندان های شیری در حفظ و نگهداری دائمی، شناخت زمان تشکیل جوانه های دندان شیری و دائمی، زمان تبدیل جوانه های دندان شیری و دائمی از نسج نرم به سخت، زمان رویش شیری و دائمی در دهان، زمان افتادن دندان های شیری و شناخت ترتیب رویش دندان های شیری و دائمی نقش بسیار مهمی در مهار عوامل ایجاد کننده ناهنجاری های فکی دندانی اکتسابی دارد. مثلا اگر والدین و کودک بدانند که اولین دندان دائمی در سن۶ سالگی در پشت دندان های شیری رویش می یابد و به عبارتی یک کودک هفت ساله بداند در داخل دهانش چهار دندان دائمی وجود دارد مسلما در رعایت بهداشت دهان و دندان توجه بیشتری می کند یا اگر کودک و والدینش از نقش سلامت دندان های شیری در سلامت دندان های دائمی مطلع باشند و بدانند که در صورت پوسیده شدن دندان های شیری به علت واگیر بودن پوسیدگی دندان، دندان های دائمی نیز پوسیده می گردد مسلما به رعایت بهداشت دهان و دندان توجه بیشتری می نمایند.

 

کودک و والدین او باید بدانند مهمترین وظیفه دندان های شیری حفظ فضا جهت رویش دندان های دائمی می باشد بنابراین اگر دندان های شیری پوسیدگی شدید داشته باشند یا در اثر پوسیدگی زودتر از موقع کشیده شوند باعث می شود فضای مورد نیاز جهت رویش دندان های دائمی زیر آن به علت حرکت فریال دندان های خلفی و حرکت دسیتالی دندان های قدامی کاهش یابد، علاوه بر آنکه نیاز به ارتودنسی در اثر عوامل اکتسابی بیشتر می شود و احتمال کشیدن دندان های دائمی جهت ردیف نمودن دندان های باقی مانده افزایش می یابد.

 

 

امیدواریم که با بالا بردن سطح آگاهی جامعه از دانش دندانپزشکی سبب کاهش مشکلات دندانپزشکی و افزایش سلامت دندان های فرد و جامعه بشویم.

 

در چهارمین هفته بعد از لقاح، ناحیه مربوط به تشکیل صورت در زیر مغز انسان مشخص می شود. که تشخیص صورت اولیه جنین انسان از سایر پستانداران مشکل تر است.

 

در پنجمین هفته جنینی ضخامت صورت انسان به اندازه یک ورق کاغذ است و عرض صورت حدود یک و نیم میلی متر است.

 

در جنین دو سه ماهه جوانه تمام دندان های شیری تشکیل شده است. در ابتدا نسج نرم بوده و سپس به نسج سخت یا آهکی تبدیل می گردد. دندان هایB وA در پنج ماهگی، دندان هایD C در شش ماهگی و دندان هایE در هفت ماهگی دوره جنینی شروع به آهکی شدن نموده و به عبارتی از نسج نرم به نسج سخت تبدیل می شود. به عبارتی اگر از جنین هفت ماهه رادیوگرافی تهیه شود از وضعیت دندان های شیری مخصوصا در مورد تعداد آنها می توان اطلاعات کافی حاصل نمود. جوانه دندان های دائمی در چهارمین ماه دوره جنینی شروع به تشیکل شدن می نماید.

 

در چهارمین ماه دوره جنینی چهار مولر اول دائمی به شماره شش در شش و نیم ماهگی دوره جنینی دوازده دندان قدامی به شماره یک و دو و سه در نه ماهگی دوره جنینی آخرین ماه حاملگی، چهار دندان پرمولر اول به شماره چهار و بعد از تولد در کودک نه ماهه هشت دندان مولر دوم و پرمولر دوم و نهایت چهار دندان مولر سوم به شماره هشت در کودک چهار الی هفت ساله تشکیل می گردد.

 

 

 

و به مرور جوانه دندان های دائمی که در ابتدا نسج نرم است آهگی شده و به نسج سخت تبدیل می گردد. چهار دندان مولر اول دائمی به شماره شش در نه ماهگی دوره جنینی (آخرین ماه حاملگی مادر) و شش دندان سانترال های بالا و پایین ولترال های پایین در شش ماهگی بعد از تولد چهار دندان شماره سه در کودک یک ساله، دو دندان لترال بالا در هجده ماهگی بعد از تولد، چهار دندان پرمولر اول در۳۰ ماهگی، چهار دندان پرمولر دوم در سه سالگی، چهار دندان مولر دوم در کودک۳/۵ ساله و چهار دندان مولر سوم در نوجوان ده ساله مرحله آهکی شدن شروع می گردد.

 

دانستن زمان آهکی شدن دندان ها یعنی زمان تبدیل نسج نرم به نسج سخت اهمیت زیادی در سلامت دندان ها دارد و با توجه به اطلاعات بالا اگر مادر در اواخر حاملگی یا کودک در زمان آهکی شدن دندان ها به مدت دو هفته دچار بیماری گردد ممکن است بیماری در ساخت مینای دندان هایی که در حال ساخت هستند اختلال یا توقف ایجاد نماید این امر باعث می شود که دندان های دائمی ساخته شده در زمان بیماری دچار نقص مینایی شده و به صورت شیار افقی مشاهده شود. درمواردی که نقص مینایی در اثر عوامل ژنتیکی باشد نقص مینایی به صورت شیار عمودی مشاهده می شود.

 

 

زمان ظاهر شدن دندان های شیری در دهان ابتدا دو دندان سانترال شیری پایین در شش الی هشت ماهگی، دو دندان سانترال شیری بالا در۹ الی۱۰ ماهگی،۴ دندان لترال شیری در۱۰ الی۱۴ ماهگی، چهار دندان مولر اول شیری در۱۴ الی۱۸ ماهگی، چهار دندان نیش شیری در۱۸ الی۲۴ ماهگی، چهار دندان مولر دوم شیری در۲۴ الی۳۰ ماهگی رویش می یابد.

 

عوامل ژنتیکی در زمان ظاهر شدن دندان ها در دهان نقش عمده ای دارند و حدود سه ماه اختلاف طبیعی محسوب می شود. مثلا دندان سانترال شیری پایین در بعضی کودکان ممکن است در سه ماهگی ودر بعضی دیگر تا ده ماهگی رویش یابد. در حدود سه سالگی تمام دندان های شیری در دهان موجود و دندان های بالا و پایین جفت گیری لازم دارند.

 

 

زمان افتادن دندان های شیری معمولا چند هفته قبل از رویش دندان های دائمی همتای خود می باشد و از سن۶ سالگی از دندان خاص سانترال شیری پایین تا۱۱ سالگی پرمولر دوم پایین به ترتیب رویش دندان های دائمی می افتد.

 

زمان ظاهر شدن دندان های دائمی یا رویش آنها در دهان به ترتیب مولر اول دائمی شماره شش در شش سالگی. سانترال پایین در شش سال و سه ماهگی، سانترال های بالا و لترال های پایین در هفت سالگی، لترال های بالا در هشت سالگی، نیش های پایین در۹ سال و شش ماهگی، پرمولر های دوم بالا و پرمولر های اول پایین در۱۰ سالگی، نیش های بالا و پرمولر های دوم پایین در۱۱ سالگی و دندان های مولر دوم در۱۲ سالگی و دندان های مولر سوم در۱۸ سالگی رویش می یابند.

 

 

زمان رویش دندان های دائمی تحت تاثیر عوامل ژنتیکی و محیطی می باشد که ممکن است دو سال زودتر یا دیرتر از میانگین باشد. به عبارتی ممکن است در فردی دندان مولر اول دائمی که در شش سالگی رویش می یابد، در۴ سالگی و در فرد دیگری در هشت سالگی رویش یابد. اگر تاخیر یا تقدم در زمان رویش باشد معمولا شامل همه دندان ها می گردد. اکثر والدین از ظهور اولین دندان دائمی که در پشت مولر های دوم شیری در سن شش سالگی رویش می یابد غافل هستند و به نظرشان دندان شیری می باشد.

 

کودکانی که بهداشت دهان و دندان را رعایت نمی کنند و چند دندان پوسیده شیری در دهان داشته باشند به علت آنکه پوسیدگی دندان یک بیماری واگیردار غیر قابل انتقال است سبب سرایت پوسیدگی به دندان های دائمی آنها گردیده و در بعضی موارد مشاهده شده که در یک کودک هفت ساله که یک سال از رویش دندان های مولر اول دائمی گذشته است، دندان های فوق دچار پوسیدگی شدید هستند و پوسیدگی از مینا عاج عبور کرده و به قسمت اعصاب و عروق دندان رسیده است و در اثر درد شدید کودک به دندانپزشک مراجعه می نماید چون نوک ریشه دندان های دائمی حدودا سه سال پس از رویش کامل می شود و هنوز در سن هفت سالگی نوک ریشه کامل نشده، درمان دارای چندین مرحله و همراه با مشکلات خاص خودش می باشد.

 

در بعضی موارد خاص در صورتی که پس از تهیه رادیوگرافی مشخص شود جوانه مولر سوم موجود می باشد و دندان های قدامی کمبود فضا دارند کشیدن دندان مولر اول دائمی با پوسیدگی شدید در سنین پایین قبل از رویش مولر دوم دائمی که در داخل استخوان در حال تکامل است به سمت فریال حرکت نموده و جایگزین مولر اول دائمی می شود. یکی از مواردی که مردم می گویند جای دندان کشیده شده دندان جدید در می آید همین است در حالی که تعداد دندان های دائمی در دوره کودکی مشخص می باشد. مورد دیگری که سبب تقویت این باور غلط شده است در مورد دندان های کانین دائمی بالا می باشد.

 

 

چون در ناحیه قدام دهان آخرین دندان که رویش می یابد کانین بالا است. در مواردی که فضای لازم جهت رویش دندان موجود نباشد به صورت نهفته باقی می ماند که با کشیدن دندان پرمولر اول دندان کانین فضای لازم جهت رویش را کسب نموده و در دهان ظاهر می شود. البته در تمام سنین اگر دندان مولر اول دائمی یا پر مولر اول بالا کشیده شود دندان مولر دوم دائمی با حرکت فریالی یا دندان کانین با حرکت دسیتالی جایگزین نخواهد شد. کشیدن این دندان ها تحت نظر دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی ارجح است.

 

در بعضی مواردی که مولر اول دائمی به علت رعایت نکردن بهداشت یا نقص مادرزادی دچار پوسیدگی شدید شده و کودک همراه با والدینش جهت معاینه به مطب مراجعه می کنند وقتی با والدین در مورد ترمیم این دندان ها صحبت می شود چنان با قاطعیت می گویند دندان شیری است که دندانپزشک مجبور است با ادله مختلف به والدین ثابت کند دندان های فوق دائمی می باشد. در بسیاری موارد والدین قانع نمی شوند و نسبت به کشیدن دندان های فوق اصرار می ورزند و می گویند اگر هم دائمی باشد جای آن دندان دیگری در می آید. از طرفی ظاهر امر درست است زیرا وقتی در سنین پایین مثلا هشت سالگی مولر اول دائمی کشیده شود مولر دوم دائمی که می باید در سن۱۲ سالگی رویش یابد جایگزین مولر اول دائمی می شود.

 

این حالت فقط پس از تهیه رادیوگرافی و اطمینان از وجود جوانه مولر سوم و وجود درهمی در دندان های قدامی پیشنهاد می شود.

 

 

دندان های مولر سوم در سن۱۷ ۲۵ سالگی رویش یافته و چون همزمان با پایان رشد جسمانی و تکامل و ثبات رفتارها و زمان مسئولیت پذیری است به آنها دندان های عقل گفته می شود. دندان های مولر سوم در صورتی که جفت گیری آنها با دندان مقابل مناسب باشد همانند دندان های دائمی دیگر کارایی دارند. از طرفی چون دندان های مولر سوم در انتهای دهان قرار دارند رعایت بهداشت این دندان ها مشکل تر است و از نظر کنترل پوسیدگی نیاز به مراقبت بیشتری دارند.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٧:۱٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢

 

چقدر در معرض خطر ابتلا به بیماری های لثه قرار دارید. کافی است دور پاسخ های موردنظرتان که امتیازش در مقابل هر گزینه آمده است، خط بکشید و در پایان امتیازتان را محاسبه کنید.

۱. شما چند سال دارید؟

 

الف) کمتر از ۴۰ سال (۰)

ب) بین ۴۰ تا ۶۵ سال (۱)

 

ج) بیشتر از ۶۵ سال (۲)

▪ با افزایش سن، احتمال ابتلا به بیماری های لثه بیشتر می شود و در سنین بالاتر، حفظ سلامت لثه به تلاش بیشتری نیاز دارد.

 

 

۲. زن هستید یا مرد؟

الف) مرد (۰)

 

ب) زن (۱)

▪ نتایج پژوهش ها نشان می دهد تفاوت های ژنتیکی میان زن و مرد، می تواند خطر ابتلا به بیماری های ژنتیکی را در دو جنس تغییر دهد. با وجودی که زنان معمولا بیشتر از مردان به سلامت دهان و دندان خود اهمیت می دهند، اما نوسانات هورمونی در طول زندگی آنها بسیاری از بخش های بدن، از جمله لثه هایشان را تحت تاثیر قرار می دهد و همین باعث می شود بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری های لثه قرار گیرند.

 

 

۳. آیا تا به حال پیش آمده که از لثه تان خون بیاید؟

الف) خیر (۰)

 

ب) بله (۱)

▪ خونریزی لثه می تواند نشانه بیماری های لثه باشد. تصور کنید لثه شما مانند پوست دستتان است. اگر هر بار موقع شستن دست ها، ببینید از پوست آنها خون می آید، حتما به وجود بیماری شک می کنید. البته اگر سیگاری باشید، ممکن است لثه هایتان حتی با وجود بیماری، خونریزی نداشته باشند.

 

 

۴. آیا دندان های شما لق شده اند؟

الف) خیر (۰)

 

ب) نمی دانم (۱)

ج) بله (۳)

 

▪ وجود عفونت و التهاب در لثه ها، باعث می شود اتصال دندان به لثه و استخوان زیر آن سست شود و اگر این بیماری زیاد طول بکشد، باعث لق شدن دندان ها خواهد شد.

 

۵. آیا لثه های شما عقب رفته یا دندان هایتان به نظر درازتر از قبل می آیند؟

 

الف) خیر (۰)

ب) نمی دانم (۱)

 

ج) بله (۲)

▪ عقب رفتن لثه ها که باعث می شود طول بیشتری از دندان ها دیده شود، می تواند یکی از علایم هشدار دهنده در مورد ابتلا به بیماری های لثه ای باشد.

 

 

۶. آیا شما سیگار یا قلیان می کشید؟

الف) خیر (۰)

 

ب) بله (۱)

▪ مطالعه ها نشان می دهند کشیدن سیگار یکی از مهم ترین عوامل خطرساز برای ابتلا به بیماری های لثه و پیشرفت سریع این بیماری هاست.

 

 

۷. آیا در ۲ سال گذشته به دندان پزشک مراجعه کرده اید؟

الف) بله (۰)

 

ب) یادم نمی آید (۱)

ج) خیر (۲)

 

▪ مسواک زدن منظم و نخ کشیدن روزانه می تواند احتمال تشکیل جرم های دندانی را تا حد زیادی کاهش دهد اما آن را به صفر نمی رساند، بنابراین لازم است هر ۶ ماه یکبار به دندان پزشک مراجعه کنید تا اگر نیاز به جرمگیری بود، جاهایی که با مسواک و نخ دندان تمیز نمی شوند، با جرمگیری کاملا پاک شوند.

 

۸. هرچند وقت یکبار نخ می کشید؟

 

الف) هر روز (۰)

ب) هفته ای یک بار (۱)

 

ج) دیرتر از هفته ای یک بار (۲)

▪ نخ کشیدن هم به اندازه مسواک زدن اهمیت دارد. جالب است بدانید اغلب پوسیدگی های دندان ها از فضاهای بین دندانی شروع می شوند. یعنی همان جایی که مسواک قادر به تمیز کردنشان نیست و باید با نخ دندان تمیز شوند.

 

 

۹. آیا شما به بیماری قلبی، دیابت یا پوکی استخوان مبتلا هستید یا در زندگی استرس زیادی دارید؟

الف) خیر (۰)

 

ب) نمی دانم (۱)

ج) بله (۱)

 

▪ هر روز مطالعه های بیشتری ارتباط این بیماری ها را با بیماری های لثه نشان می دهند. در واقع باکتری هایی که در لثه بیماری ایجاد می کنند، می توانند وارد جریان خون شوند و از این راه به سایر قسمت های بدن برسند و به آنها نیز آسیب بزنند.

 

۱۰. آیا تا به حال دندان پزشک به شما گفته دچار مشکلات لثه نظیر عفونت یا التهاب لثه هستید؟

 

الف) خیر (۰)

ب) به یاد نمی آورم (۱)

 

ج) بله (۲)

▪ پژوهش های جدید نشان داده اند اگر سابقه ابتلا به بیماری های لثه را داشته باشید، ۶ برابر بیشتر در معرض ابتلای مجدد به این مشکلات خواهید بود.

 

 

۱۱. آیا در بزرگسالی دندانی را به دلیل مشکلات لثه کشیده اید؟

الف) خیر (۰)

 

ب) بله (۲)

▪ البته کشیدن دندان عقل، کشیدن دندان به دلیل انجام ارتودنسی یا دندانی که به دلیل ضربه یا شکستگی کشیده شده است، شامل سوال بالا نمی شود.

 

 

۱۲. آیا کسی از اعضای خانواده شما سابقه ابتلا به بیماری لثه داشته است؟

الف) خیر (۰)

 

ب) بله (۲)

▪ پژوهشگران می گویند باکتری هایی که باعث ابتلا به بیماری های لثه می شوند، می توانند از طریق بزاق دهان به دیگران منتقل شوند. به همین دلیل در خانواده ای که یک فرد دچار بیماری لثه است، احتمال ابتلای سایر اعضا نیز وجود دارد. نتایج تحقیقات نشان داده اند حدود ۳۰ درصد از کل مردم، از نظر ژنتیکی بیشتر مستعد ابتلا به بیماری های لثه هستند. آنها با وجود مراقبت شدید دهان و دندان و حتی با رعایت کامل اصول بهداشتی، باز هم ۶ برابر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به بیماری های لثه قرار دارند.

 

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٧:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢

 

درمان خانگی ۵ مشکل دندانی

شیمی درمانی و رادیوتراپی نیز می توانند دندان های شما را بدرنگ کنند. داروهای ضد مالاریا، برخی از آنتی بیوتیک ها و داروهای ضد آکنه و آرتریت روماتویید می توانند ردپای رنگی روی دندان هایتان به جا بگذارند. در صورتی که احتمال می دهید داروهایی که مصرف می کنید رنگ دندان هایتان را عوض کرده اند از پزشک تان بخواهید داروهایی جایگزین این داروهای رنگ زا را به شما معرفی کنند.

اگر به داروخانه سری بزنید، می توانید انواع ژل ها، خمیردندان ها ، چسب ها و نوارهایی را پیدا کنید که می توان از آنها برای سفید کردن دندان ها استفاده کرد. با وجود این گاهی لازم است برای سفید کردن دندان هایتان حتما به مطب دندانپزشکی بروید.

 

 

توصیه می کنیم پیش از استفاده از این مواد سفید کننده ، به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا یک معاینه کامل از دندان ها و لثه هایتان انجام دهد. پیش از استفاده از محصولات سفیدکننده لازم است تمام پوسیدگی دندان هایتان ترمیم شوند، ولی تصور نکنید سفیدکردن دندان ها کاملا بی خطر است. بسیاری از افراد پس از این عمل، دندان هایشان حساس می شود و با خوردن یا نوشیدن هر غذای سرد و گرم دندان هایشان تیر می کشد. گاهی این محصولات به لثه ها آسیب می رسانند، به ویژه مواد سفیدکننده ای که حاوی اسید هستند می توانند پا را از این فراتر گذاشته و مینا که لایه محافظ دندان است را از بین ببرند.

 

بنابراین پیش از آنکه هر یک از محصولات سفیدکننده خانگی دندان ها را خریداری کرده و در منزل استفاده کنید، حتما با دندانپزشک تان مشورت کنید.

 

● سیم های ارتودنسی، دهان تان را زخم کرده است؟

سیم های ارتودنسی به خودی خود ایجاد درد و ناراحتی می کنند، زیرا این سیم ها باید به مرور زمان به دندان هایتان فشار آورند و آنها را حرکت دهند و وارد آمدن همین فشار، ایجاد درد خفیفی می کند. تماس سیم ها با لب، گونه و زبان تان می تواند آنها را زخمی کند.

 

اگر دهان تان زخم شده است و غذا خوردن برایتان دشوار است، از یک آب نمک ولرم و رقیق (نصف قاشق چای خوری نمک در یک لیوان آب ولرم) استفاده کنید و دهان تان را با آن شستشو دهید. غذاهای نرم مانند سوپ یا آش میل کنید. در صورتی که زخم دهان تان بسیار وسیع است و دایما سیم ارتودنسی با آن تماس پیدا می کند، سعی کنید بخش آزاردهنده سیم را با یک قطعه موم ارتودنسی بپوشانید. شما می توانید از یک محلول بی حسی موضعی (اسپری لیدوکایین) روی زخم استفاده کنید تا به صورت موقتی بی حس شده و درد و ناراحتی آن را حس نکنید. گاز زدن سیب و جویدن آب نبات سفت می تواند سیم های اردتودنسی شما را شل و جدا کند. لذا سیب را قطعه قطعه کرده و نوش جان کنید.

 

● با دندان مصنوعی تان مشکل دارید؟

حفظ بهداشت دندان مصنوعی باعث می شود پای بسیاری از میکروب ها و قارچ ها را از دهان تان کوتاه کنید، در حالی که اگر آن را مرتب تمیز نکنید، یک دنیا میکروب را هر روز در دهان تان باقی می گذارید. شما باید حداقل یک بار در طول روز دندان مصنوعی را با محلول شستشودهنده رنچر بشویید.

 

برای تمیز کردن دندان مصنوعی یک مسواک نرم بخرید، چون انواع دیگر مسواک ها می توانند موجب سایش و خط انداختن دست دندان تان شوند. شما می توانید از خمیردندان های معمولی برای مسواک زدن دندان مصنوعی تان استفاده کنید، ولی پیش از آن لازم است آن را زیر آب روان نگه دارید. فقط دقت کنید دندان مصنوعی تان از دست تان در رو شویی نیفتد، زیرا به آسانی می شکند.

 

بهتر است هنگام خواب شب، دندان مصنوعی تان را از دهان خارج کنید تا التهاب مخاط دهان تان کاهش یابد و آن را درون آب نگه دارید تا خشک نشود و ترک برندارد.

 

● از بوی بد دهان تان شکایت دارید؟

شاید از بوی بد دهان تان به ستوه آمده باشید. اولین قدم این است که پس از صرف هر غذا دندان هایتان را مسواک بزنید و از یک دهان شویه نعنایی استفاده کنید. دهان شویه را ۲۰ ثانیه در دهان تان بچرخانید و به بیرون تف کنید. هر شب قبل از مسواک زدن، دندان هایتان را نخ بکشید. در هنگام مسواک زدن حتما سطح زبان تان را مسواک بزنید.

 

در طول روز مقدار کافی آب بخورید تا دهان تان خشک نشود. اگر دهان تان خشک شود، بقایای سلول های مرده پوست از دهان تان پاک نمی شود. برای افزایش بزاق تان می توانید آدامس بدون قند بجوید. غذاهای حاوی سیر و پیاز را کمتر مصرف کنید. این مواد حتی پس از هضم و جذب نیز می توانند باعث تراوش و تبخیر مواد بودار از ریه شما شوند و نفس تان را بدبو کنند. اگر این راهکارها مفید نبود، به پزشک یا دندانپزشک تان مراجعه کنید.

 

بوی بد دایمی دهان می تواند نشانه آبسه دندان ها ، بیماری های لثه ای ، عفونت های سینوسی و سینوزیت مزمن، برونشیت مزمن و یا حتی مشکلات گوارشی باشد.

 

● دندان های کودک تان درد دارد؟

بین ۶ ماهگی تا ۲ سالگی دندان های شیری کوچولوی شما جوانه می زنند و در دهان اش پشت سر هم ردیف می شوند. بچه ها در این سنین دردی را در دهان شان حس می کنند که چون نمی توانند آن را بیان کنند، بی قراری کنند. برای اینکه درد و ناراحتی کوچولوی تان را کاهش دهید، یک شی خنک و نرم به او بدهید تا بجود، ولی دقت کنید این شیء به اندازه کافی بزرگ باشد تا کودک آن را نبلعد. شما می توانید برای خنک کردن آن را ۳۰ دقیقه در یخچال بگذارید.

 

دندان ها و لثه های کودک را با یک مسواک انگشتی ماساژ دهید و تمیز کنید. مصرف شربت استامینوفن با مشورت پزشک می تواند درد و ناراحتی فرزندتان را کاهش دهد. وقتی دندان ها جوانه می زنند آب دهان کودک جاری می شود، بنابراین هنگام خواب یک دستمال زیر سر او بیندازید تا آب دهانش باعث ایجاد جوش و خارش روی پوست صورت او نشود.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٧:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢

 

چرا دندان روکش می شود؟

 

 

 

 

تغذیه نامناسب و رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان می تواند دندان ها را دچار تخریب بر اثر پوسیدگی و وارد آمدن ضربه نیز ممکن است دندان را دچار شکستگی کند. چنین تخریبی اگر حجم عمده ای از دندان را در بر بگیرد، ساختار باقی مانده دندان نیازمند حمایت می شود.

 

پروتزهای ثابت که به آن روکش دندانی هم می گوییم، علاوه بر تامین استحکام برای ساختار از دست رفته دندان، زیبایی یک دندان سالم را نیز تامین می کند زیرا می تواند دندان های دچار شکستگی های مادرزادی، دندان هایی که اندازه های کوچک تر یا نامتناسب با دندان های دیگر دارند و نیز بدرنگی های دندان ها را هم اصلاح کند اما از دیدگاه درمانی، دندان هایی که دیواره آن شکسته، مقدار زیادی از ساختار آنها به دلیل پوسیدگی از بین رفته یا به دلیل عصب کشی یا نازک شدن جداره، احتمال شکستن آنها زیاد است با روکش هایی به شکل دندان ترمیم و بازسازی می شوند.

 

روکش ها ممکن است از فلزاتی مانند طلا یا آلیاژ، نوعی چینی به نام پرسلن یا ترکیبی از این دو ساخته شوند. در این مجال سعی داریم با طرح سوالاتی ساده، شما را با روند بازسازی به وسیله روکش های دندانی و در ادامه با ایمپلنت ها آشنا کنیم.

 

● چه زمانی باید دندان ها را روکش کنیم؟

دلیل اصلی برای روکش کردن دندان از دست دادن یا ضعیف شدن نسوج تاجی دندان است. این اتفاق به سه دلیل پوسیدگی، سایش بیش از حد سطوح مختلف دندانی یا شکستگی تاج اتفاق می افتد.

 

وقتی پوسیدگی اتفاق می افتد باید سریعا برای ترمیم آن اقدام شود. اگر پوسیدگی در مراحل اولیه باشد و سطح کوچکی از دندان را شامل شود به مراتب درمان آن ساده تر خواهد بود اما پوسیدگی های وسیع علاوه بر تضعیف نسوج تاجی دندان منجر به درگیری عروق و اعصاب پالپ دندانی می شوند که در نتیجه دندان نیاز به درمان ریشه پیدا می کند.

 

 

● درمان ریشه برای چه دندان هایی ضروری است؟

دندان هایی که مورد درمان ریشه قرار می گیرند، به دلیل از دست دادن آب موجود در توبول های عاجی دندان، مستعد شکستن و از دست رفتن سایر نسوج تاجی باقیمانده می شوند. به همین دلیل بیشتر دندان های عصب کشی شده باید روکش شوند.

 

به منظور روکش کردن این دندان ها لازم است ابتدا از نسوج داخل ریشه برای بازسازی تاج کمک گرفته شود که ساخت یک پست ریختگی به این منظور الزامی است زیرا روکش نهایی روی بخش تاجی پست قرار خواهد گرفت.

پست، افزایش گیرایی برای روکش را ایجاد می کند و منجر به محافظت ساختمان های تاجی باقیمانده خواهد شد.

 

 

 

 

● چرا در برخی موارد بیمار به جراحی لثه هم نیاز دارد؟

 

گاهی پس از درمان ریشه به دلیل عمیق بودن پوسیدگی های تاجی، پس از برداشت پوسیدگی نیاز به جراحی لثه برای افزایش طول تاج کلینیکی دندان خواهیم داشت. این امر باید چهار تا شش هفته قبل از قالب گیری به منظور روکش کردن دندان انجام شود. بنابراین وقتی پوسیدگی پیشرفت می کند مشاوره بین جراح لثه، متخصص پروتز و متخصص درمان ریشه الزامی است. پریودنتیست یا همان جراحی لثه این موضوع را بررسی می کند که آیا امکان جراحی لثه برای افزایش طول تاج بدون به خطر افتادن سلامت پریودنتال سایر دندان های مجاور وجود دارد؟ پریودنتیست یا همان متخصص پروتز هم بررسی می کند که آیا دندان با توجه به نسبت طول تاج به ریشه و ضخامت ریشه و موقعیت دندان در قوس فکی، توانایی تحمل نیروهای وارده را داراست؟ پس از آن در صورت تایید درمان توسط متخصصین پریو و پروتز، اندودنتیست یا همان متخصص درمان ریشه، در زمینه امکان یا عدم امکان درمان مناسب ریشه اعلام نظر خواهد کرد. به این ترتیب تصمیم نهایی در مورد امکان نگهداری دندان و درصد موفقیت درمان به دست خواهد آمد. در صورتی که درصد موفقیت بالا نباشد شاید بهتر باشد دندان کشیده شده و با ایمپلنت جایگزین شود.

 

 

● در صورت انجام درمان ایمپلنت مراحل پروتزی پس از جراحی چگونه است؟

برای قرارگیری روکش ایمپلنت های فک پایین چهار ماه و فک بالا شش ماه زمان انتظار لازم داریم تا ایمپلنت در استخوان فک جوش شود. پس از آن متخصص پروتز آن را بارگذاری کرده و روکش نهایی را آماده می سازد.

 

 

 

● آیا قدرت تحمل نیرو بین دندان و ایمپلنت یکسان است؟

 

با توجه به اینکه الیاف پریودنتال در اطراف و پایانه های عصبی داخل ایمپلنت وجود ندارد ایمپلنت نیروی بیشتری از دندان طبیعی دریافت می کند. در واقع علائم هشدار دهنده برای کاهش نیرو در بیمار وجود ندارد تا بیمار را آگاه کند که نیرو را کاهش دهد. از طرفی افزایش نیروی بیش از حد تحمل بر ایمپلنت ممکن است منجر به لقی و شکست ایمپلنت شود. بنابراین قبل از شروع درمان باید متخصص پروتز اعلام نظر کند که با توجه به وضعیت استخوان از نظر تراکم و ارتفاع و همچنین مسائل سیستمیک بیمار و با توجه به موقعیت قرارگیری ایمپلنت آیا امکان انجام درمان وجود دارد یا خیر؟ همچنین اینکه در صورت امکان انجام درمان، جراح بهتر است در چه مکان و با چه زاویه ای آن را قرار دهد.

 

 

● به طور کلی میزان موفقیت درمان ایمپلنت چقدر است؟

در صورت وجود شرایط مناسب فیزیکی و وجود میزان و تراکم مناسب استخوان خوشبختانه موفقیت درمان ایمپلنت تا ۹۸ درصد نیز پیش بینی شده که میزان موفقیت بالایی است.

 

 

 

● در صورت شکست درمان ایمپلنت آیا امکان جایگزینی مجدد وجود دارد؟

 

بله. پس از خارج کردن ایمپلنت توسط جراح و مدت انتظار دو ماه بدون آنکه برای دندان های مجاور خطری ایجاد شود می توان مجددا در محل اقدام به قرارگیری ایمپلنت کرد. باید در نظر داشت که انجام درمان ایمپلنت یک کار تیمی بین جراح و متخصص پروتز است و نیاز به CBCT و رادیوگرافی های تشخیصی دارد. درمان موفق ایمپلنت بستگی زیادی به طراحی مناسب درمان قبل از جراحی دارد که معمولا با مشورت پروستودنتیست و جراح صورت می پذیرد.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٧:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢

 

8 خطایی که موقع مسواک زدن انجام می‌دهیم

 

 

 

 

1-عجله می کنید.

به عقیده کارشناسان، یکی از خطاهای شایع مسواک زدن، زمان کوتاهی است که برای این کار اختصاص داده می شود. برای اینکه به خوبی دندان هایتان را مسواک بزنید، باید حدود 2 دقیقه وقت برای این کار صرف کنید.

 

زمانی که با عجله مسواک می زنید، نمی توانید جرم های دندان را از بین ببرید. نتایج یک پژوهش انگلیسی نشان می دهد دو سوم افرادی که از بیماری مربوط به لثه رنج می برند افرادی هستند که با وجود توصیه های دندان پزشک شان باز از اختصاص دادن دو دقیقه به مسواک زدن کوتاهی کرده اند.

زمانی که مسواک را به دست می گیرید به ساعت خود نگاه کنید و دو دقیقه از وقت با ارزش تان را به این کار مهم اختصاص دهید. دندانپزشکان توصیه می‌کنند دهان را به 4 قسمت تقسیم کرده و هر قسمت را در طی 30 ثانیه مسواک بزنید.

 

همچنین دندانپزشک‌ها توصیه می‌کنند که حداقل دو بار در روز دندان‌های خود را مسواک بزنید. هر چه فاصله زمانی میان دفعات مسواک زدن، طولانی‌تر باشد، احتمال بروز مشکلات دهان و دندان افزایش می‌یابد.

 

2-دقت نمی کنید.

 

خطای دیگری که زیاد مرتکب می شوید این است که حین مسواک زدن، برخی از مناطق دهان را فراموش می کنید.

اغلب مردم فراموش می‌کنند که سطح داخلی دندان‌های خود را مسواک بزنند. متخصصان بر این باورند که بیشتر مردم مسواک زدن قسمت داخلی دندان‌های جلو را بیشتر فراموش می‌کنند.
باید با دقت جلو، عقب و روی دندان ها و همچنین لثه ها، زبان و کام را تمیز کرد

 

مطمئن شوید که سطح بیرونی و داخلی دندان‌ها و قسمتی که با آن غذا را می‌جوید به درستی و کامل مسواک زده‌اید. همچنین کشیدن مسواک روی سطح زبان خود را فراموش نکنید.

اغلب بخش هایی از دهان که مسواک به راحتی به آنجا نمی رسد، مثل دندان های عقب رها می شوند. باید توجه داشته باشید که با حوصله و دقت مسواک بزنید. برخی افراد در مسواک زدن تمام دندان ها، تنبلی به خرج می دهند.

 

دندانپزشکان دریافته‌اند اغلب افراد بارها و بارها از یک قسمت دهان خود شروع به مسواک زدن می‌کنند. در حالی که بهتر است این کار را از نقاط مختلفی شروع کنیم تا در قسمتی خاص از مسواک زدن خسته نشویم. چون ممکن است وقتی که به چهارمین قسمت دندان‌ها می‌رسیم از این کار خسته شده باشیم و آن بخش کمتر از بقیه دندان‌ها تمیز شود.

 

 

3-مسواک را بیش از حد روی دندان ها فشار می دهید.

 

آیا از آن دسته افرادی هستید که تصور می کنند هر چه بیشتر مسواک را فشار دهند دندان ها بهتر تمیز می شوند؟ باید بگوییم متاسفانه اشتباه می کنید. به کار بردن انرژی زیاد در حین مسواک زدن از آن دسته خطاهای رایجی است که تمام مراجعین به دندان پزشکان مرتکب می شوند. فشار دادن مسواک روی دندان ها باعث می شود بافت لثه ها از دندان ها فاصله بگیرد و از بین برود. حتی امکان دارد به حساسیت دندانی یا افتادگی دندان دچار شوید.

خلاصه اینکه با دندان هایتان مهربان باشید. دندان پزشکان توصیه می کنند از مسواک های نرم استفاده کنید، زیرا این‌گونه مسواک ها به دندان آسیب نمی رسانند و راحت تر روی دندان ها می لغزند. البته برس مسواک باید به اندازه کافی محکم باشد تا بتواند پلاک‌های دندانی را از بین ببرد، ولی نه تا حدی که هنگام مسواک زدن به دندان‌ها و لثه‌ها آسیب وارد کند.

 

 

 

4-حرکات‌تان اشتباه است.

اگر مسواک زدن از رشته های المپیک بود به نظرتان چه امتیازی از هیات داوران دریافت می کردید؟ اگر مسواک را به صورت افقی از عقب به جلو و بر عکس روی دندان هایتان می کشید امتیاز بالایی نسیب تان نمی شد. مسواک را با حرکات دورانی کوتاه و ملایم روی دندان هایتان حرکت دهید. نزدیک لثه ها یک زاویه ی 45 درجه به مسواک بدهید و از بالا به پایین مسواک بزنید.

 

 

5-در استفاده از خمیر دندان زیاده روی می کنید.

زیاده روی در مصرف خمیر دندان، فی نفسه آسیبی به دندان ها نمی زند، اما امکان دارد به خاطر اینکه دوست ندارید دهانتان پر از کف باشد زمان مسواک زدن را کوتاه کنید.

 

برای کودکان لایه ی نازکی از خمیر دندان کافیست و برای بزرگسالان اندازه ی یک نخود یا تیله، بس است و بهتر است زیاده روی نکنید.

 

6-مسواک خود را خوب نمی شویید.

 

باکتری‌ها می‌توانند به راحتی در مسواکی که خوب شسته نشده رشد کنند و دفعه بعد که مسواک می‌زنید، ممکن است این باکتری‌ها را به دهان و دندان خود وارد کنید.

در ضمن شستشوی کامل مسواک پس از هر بار مسواک زدن، باعث می‌شود که‌ باقیمانده‌های خمیردندان نیز از روی آن پاک شود.

 

 

7-مسواک را در جایی قرار می دهید که خشک نمی شود.

اگر مسواک شما همیشه مرطوب بماند، می‌تواند مکانی مناسب برای رشد باکتری‌ها باشد. همچنین اگر برس مسواک همواره خیس بماند، موهای سر مسواک به سرعت تغییر شکل می‌دهند.

 

پس بعد از شستن مسواک، آن را در هوای آزاد قرار دهید تا کاملا خشک شود و بعد در جامسواکی دربسته قرار دهید.

 

8-مسواک خود را به موقع عوض نمی کنید.

 

انجمن دندانپزشکی آمریکا پیشنهاد می‌کند هر 3 یا 4 ماه یک بار مسواک خود را عوض کنید (در صورتی که هر روز از آن استفاده کنید). در ضمن اگر موهای سر مسواک زودتر از این مدت ساییده شوند، باید همان موقع این تعویض صورت گیرد. پس باید به ظاهر مسواک هم دقت کنید و اگر موهای سر آن انعطاف‌پذیری خود را از دست داده یا از هم جدا شده‌اند، مسواک جدیدی تهیه کنید.

   + فرزانه (ربابه)دریاباری - ٧:۱۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢
← صفحه بعد